Odliczenie VAT od usług noclegowych i gastronomicznych

jay-wennington-2065-unsplash

Tematyka związana z odliczeniem podatku VAT od usług noclegowych i gastronomicznych jest szeroko komentowana. Chciałabym podzielić się swoimi spostrzeżeniami na ten temat w kontekście jednego z orzeczeń sądów administracyjnych – chodzi o wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 października 2017 r., I SA/Kr 852/17. Orzeczenie odnosi się do możliwości odliczenia podatku naliczonego od usług hotelowych i gastronomicznych w kontekście art. 176 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w stosunku do określonej w nim kategorii towarów i usług (artykuły luksusowe, rozrywka lub wydatki reprezentacyjne). Sprawa dotyczyła Spółki działającej w branży gastronomicznej i hotelowej. Spółka stała na stanowisku, ze przysługuje prawo do odliczania podatku VAT naliczonego z tytułu usług gastronomicznych kupowanych od kontrahentów i następnie odsprzedawanych przez Spółkę na rzecz jej klientów jako element usług zakwaterowania.

Z takim stanowiskiem Spółki zgodził się WSA. Argumenty przywołane w uzasadnieniu rozstrzygnięcia były następujące:

„Po pierwsze, normę tę (art. 176 Dyrektywy VAT) należy odczytywać w powiązaniu z art. 168 dyrektywy 2006/112/WE, stanowiącym, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do działalności opodatkowanej.

Po drugie, z normy art. 176 dyrektywy 2006/112/WE wynika, że – co do zasady – prawo do odliczenia podatku nie przysługuje w odniesieniu do wydatków na artykuły luksusowe, rozrywkę lub wydatki reprezentacyjne – za wyjątkiem jednak przypadków, gdy wydatki te są ściśle związane z działalnością gospodarczą (nie można bowiem pozbawiać prawa do odliczenia podatku naliczonego podatnika nabywającego towary uznane przez państwo za towary luksusowe w ujęciu art. 176 dyrektywy2006/112/WE, który np. handluje tymi towarami).

Innymi słowy, art. 176 dyrektywy 2006/112/WE w stosunku do określonej w nim kategorii towarów i usług (artykuły luksusowe, rozrywka lub wydatki reprezentacyjne), stwierdza, że dla odliczenia związanego z nimi podatku naliczonego konieczne jest aby te towary i usługi były „ściśle związane z działalnością gospodarczą” podatnika, a nie tylko wykorzystywane w jego działalności opodatkowanej, w rozumieniu art. 168 dyrektywy 2006/112/WE. Tylko wtedy, gdy brak tego „ścisłego związku z działalnością gospodarczą” podatnika, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku związanego z tymi wydatkami, nawet gdy podatnik wykaże jakiś związek tych wydatków z jego działalnością opodatkowaną.”

Uzupełniając jeszcze wskazane wyżej uzasadnienie należy przytoczyć brzmienie art. 176 Dyrektywy VAT, który stanowi: „W żadnym przypadku prawo do odliczenia VAT nie dotyczy wydatków, które nie są ściśle związane z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkę lub wydatki reprezentacyjne.”

Teza orzeczenia wskazuje, że tylko wtedy, gdy brak jest „ścisłego związku z działalnością gospodarczą” podatnika, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku związanego z tymi wydatkami, nawet gdy podatnik wykaże jakiś związek tych wydatków z jego działalnością opodatkowaną. W tym kontekście należy zatem odczytywać sformułowany w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT zakaz odliczenia VAT od nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych. Zatem zakaz odliczania podatku naliczonego od faktur dokumentujących usługi noclegowe czy gastronomiczne nie może dotyczyć tych podatników, którzy nabywają te usługi w celu ich odsprzedaży konsumentom lub innym podatnikom, gdyż w takim przypadku poniesione na nie wydatki są w ścisłym związku z działalnością gospodarczą takiego podatnika. Takie sposób interpretacji byłby bowiem zdaniem Sądu sprzeczny ze Wspólnotową Dyrektywą.

Myślę, że wyrok ten ma bardzo duże znaczenie dla firm działających w sektorze szeroko pojętego hotelarstwa i gastronomii. Jak do tej pory stanowisko sądów administracyjnych w tej kwestii było mocno niekorzystne dla podatników. Z kolei przedstawiona w opisanym wyroku teza łagodzi znacznie literalne brzmienie przepisów polskiej ustawy o VAT.

Podziel się:
Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on vk
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on email
Share on print

Dodaj komentarz

Zamknij menu
×

Koszyk

Administratorem Twoich danych osobowych jest Kancelaria Prawa Podatkowego dr Agata Błaszczyk (ul. Głogowska 30, 40-661 Katowice). Dane będą przetwarzane w celu wysyłki newslettera, na zasadach określonych w polityce prywatności Blogu o podatkach. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do otrzymania newslettera. Osobie, której dane dotyczą, przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych oraz ich poprawienia.